Faza niszczenia pocisków balistycznych poprzednio ich wystrzelaniem (na wyrzutni) także po utarczka – do momentu oddzielenia się głowicy bojowej od chwili członów napędowych, albo zaprzestania pracy napędu nierozdzielających się pocisków jednostopniowych. Dla nowoczesnych pocisków ICBM, stadium trwa ok. 180 sekund, na rzecz pocisków zbudowanych według raczej starszych technologii maksymalnie do 5 minut. W trakcie tej fazy lotu pocisku balistycznego, gorące gazy wydobywające się z dysz pocisku balistycznego tworzą twardy jak stal plus niezwykle banalny do detekcji znak do wnętrza podczerwieni, umożliwiający chociażby wyznaczenie rodzaju oraz typu pocisku. Zwalczanie pocisku balistycznego w środku tej fazie jest nadzwyczaj korzystne, albowiem zmęczenie materiału to znaczy choćby skaza silnika napędowego pocisku do wnętrza praktyce niszczy nieuszkodzony pocisk, jak jeden mąż z jego głowicą bojową (re-entry vehicle) także środkami ułatwiającymi zagłębianie się obrony antybalistycznej (penetration aid). Z racji jakkolwiek niezwykle krótkiego czasu trwania tej fazy, jest też przecież ogromnie trudne. W czasie dlatego że pracy silników (180 do 350 sekund) uporządkowanie obronny musi znaleźć odpalenie pocisku, spsocić pewności że odpalenie pocisku jest początkiem ataku balistycznego, zdecydować o podjęciu działań zmierzających do przechwycenia dodatkowo zlokalizować zdolne do przechwycenia danego pocisku środki bojowe systemu. Długość czasu niezbędnego do zakończenia tych działań uzależniona jest od momentu stopnia zautomatyzowania systemu również szybkości podejmowania decyzji. W szczególności ma to znaczenie wobec faktu, że zasadniczo będzie to wymagało udziału człowieka. Dodatkowo, wzmiankować podobnie należy, że do wnętrza wypadku ataku balistycznego przeprowadzanego z terytorium wielkich terytorialnie państw, usprawiedliwienie przedtem atakiem przeprowadzanym z wyrzutni umieszczonych w środku głębi lądu być może się dać wyraz do wnętrza ogóle niemożliwa, ponieważ środki obronne systemu – chociażby wbrew wielkich prędkości cechujących antybalistyczne pociski rakietowe tej fazy – mogą nie egzystować wewnątrz stanie dopaść pocisku balistycznego zanim zakończeniem fazy napędowej jego lotu. Każdy nie zryty do wnętrza fazie startowej pocisk balistyczny, po przejściu do fazy środkowej (midcourse) stanie się nareszcie "chmurą" chociażby setek obiektów (głowic bojowych, penetration aids, resztki stopni napędowych także innych szczątków), które – każde z osobna – będą musiały znajdować się rozpoznane także śledzone do wnętrza środkowej warstwie obrony antybalistycznej, skuteczność zwalczania wewnątrz której, jest w charakterze niechybnie ściśle powiązana ze skutecznością obrony w środku pierwszej warstwie.
Zwalczanie pocisków na wyrzutniach
Pierwszym elementem tej warstwy obrony, jest usuwanie pocisków balistycznych w, również na wyrzutniach – poprzednio ich odpaleniem. Siły zbrojne Stanów Zjednoczonych dysponują współcześnie (luty 2008) środkami do wnętrza ograniczonym wyłącznie zakresie wiarygodnymi, znajdujące się jako że na wyposażeniu okrętów US Navy pociski typu cruise missile BGM-109 Tomahawk nie dają albowiem gwarancji dotarcia na obszar wystrzelenia pocisku balistycznego w środku odpowiednim czasie, zaś projekt pocisku SM-4 LASM został anulowany z powodu niezadowalających dyspozycja nowego pocisku woda-ziemia. Duże nadzieje wiąże się w środku związku z tym z hipersonicznymi pociskami manewrującymi nowej generacji, zwłaszcza zaś z przyszłymi pociskami Falcon HCV (Hypersonic Cruise Missile)
Zwalczanie pocisków balistycznych w środku locie
Publicznie znane są (2008), w środku tym zakresie, dwójka planowane środki zwalczania pocisków balistycznych:
Prowadzone są ponadto badania dodatkowo próby przechwytywania pocisków balistycznych w środku tej fazie, zbyt pomocą przenoszonych wskroś samoloty wielozadaniowe pocisków powietrze-powietrze średniego zasięgu AIM-120 AMRAAM