Od momentu zakończenia prac powyżej bombą atomową wewnątrz ramach projektu Manhattan, tudzież zwłaszcza wobec wojskowo-politycznych efektów użycia bomby "A" powyżej terytorium Japonii wewnątrz sierpniu 1945 roku, wobec jednoczesnym braku tego rodzaju broni wewnątrz arsenałach innych państw – Wuj Sam Zjednoczone usłużny się bezpieczne. Owe wrażenie bezpieczeństwa Stany Zjednoczone straciły 29 sierpnia 1949, po dokonaniu wskroś Związek Radziecki pierwszej próbnej eksplozji rosyjskiej bomby atomowej. Wobec trwającej właśnie zimnej wojny, wcięcie zagrożenia do wnętrza świadomości Amerykanów urósł wręcz do paranoiczno-histerycznych rozmiarów po 4 października 1957 roku, jak to Związek Radziecki wystrzelił na orbitę pierwszego sztucznego satelitę Ziemi – Sputnik 1, dowodząc tym samym, że terytorium Stany Zjednoczone jest w środku zasięgu uzbrojonych do wnętrza głowice jądrowe radzieckich rakiet międzykontynentalnych. Na zbiorową wyobraźnię społeczeństwa amerykańskiego niesłychanie mocno oddziaływał fakt, ze wędrujący ponad głowami sowiecki Sputnik, który wydaje z siebie tylko naskórkowy znak bip-bip, mógłby istnieć zbrojny do wnętrza głowice nuklearne. Dzięki rozwojowi technologii atomowych oraz rakietowych, oraz zwłaszcza liczby głowic jądrowych wewnątrz posiadaniu każdej ze stron, do wnętrza ciągu następnych lat wrogie sobie obozy polityczno-wojskowe rozwinęły Doktrynę Wzajemnego Gwarantowanego Zniszczenia (ang. Mutual Assured Destruction – MAD) – wskroś prawie że pięćdziesiątka lat skutecznie powstrzymującą przedtem dokonaniem pierwszego uderzenia jądrowego. Przez w dobrym stanie ten okres, zarówno do wnętrza Stany w charakterze także do wnętrza ZSRR żywe poprzedni ale idee wynalezienia środków obrony przeciwko uderzeniom rakietowo-jądrowym, zwłaszcza wobec podnoszących się głosów, że osiągnięta za sprawą MAD równowaga strachu jest niezwykle chwiejna plus krucha, tudzież pod spełnieniu pewnych warunków, możliwe jest "wygranie wojny nuklearnej". Przeciwnicy MAD podnosili także, że do wnętrza kwestiach w ten sposób istotnych w charakterze żywot całych narodów, nie wolno zawierzyć na rzeczach w taki sposób zawodnych jako ludzki inteligencja oznacza to poniekąd zdrowie psychiczne, nie mówiąc przedtem o ryzyku konfliktu jądrowego wywołanego przypadkiem, nieporozumieniem, oznacza to poniekąd ludzkim błędem[1]. Obydwa wobec tego państwa-liderzy NATO również Układu Warszawskiego, w jednym rzędzie rozwoju broni rakietowej oraz nuklearnej rozwijały systemy antybalistyczne, które zostały ograniczone zaledwie 26 maja 1972 r. na mocy Traktatu ABM (ang. Anti-Ballistic Missile Defense Treaty) [2]
Około 40 lat temu, zrzeszenie Physicians for Social Responsibility opublikowała w środku New England Journal of Medicine zobrazowanie skutków wybuchu bomby termojądrowej (wodorowej) o mocy 20 megaton| w środku dużej aglomeracji miejskiej.
W wyniku eksplozji wielostopniowej bomby atomowej o mocy 20 MT, kulka ognia (fireball) ogarnie przestrzeń do wnętrza odległości 3,2 km wewnątrz każdym kierunku od chwili punktu detonacji ground zero. W odległości do 6,4 kilometra, powiew powietrza spowoduje skokowy spotęgowanie ciśnienia do 4,53 kg na cm² zaś szybkość wiatru przekroczy 1040 km/h. Spowoduje to zdruzgotanie chociażby ukrytych poniżej ziemia schronów przeciwko bombowych. Na dystansie 26,6 km od momentu miejsca detonacji, rozszerzająca się fala cieplna zdolna będzie do zapalenia wszystkich palnych materiałów na swej drodze – domów, ubrań, roślin, paliw, itp, wzniecając setki tysięcy pożarów, zaś władza wiatru na tym obszarze przekroczy szybkość 160 km/h, co zamieni pożary w środku ogromna "burzę ogniową" także rozniesie ja na odległość 48 km, o łącznym obszarze 1280 km². Szacunki ofiar wewnątrz ludziach na rzecz 2,8 milionowej strefy metropolitalnej wielkości San Diego wynoszą ok. 1 miliona zabitych osób do wnętrza ciągu kilku minut dodatkowo 500.000 rannych odkąd uderzeń niesionych wiatrem płonących szczątków, z trudem poparzonych, z strata słuchu, wzroku, czyli też spowodowanym olbrzymim ciśnieniem powietrza pęknięciem płuc.
W trakcie zimnej wojny, gwarantowana wskroś MAD – doktrynę wzajemnego gwarantowanego zniszczenia, zwana też nieraz doktryną wzajemnego samobójstwa – równowaga strachu zapobiegała wzajemnemu atakowi Związku Radzieckiego również Stanów Zjednoczonych. Założenie to oparte było na innym założeniu – racjonalności również odpowiedzialności przywódców, którzy własnym atakiem nie sprowokują niewyobrażalnych strat, zaś egzystować prawdopodobnie poniekąd zagłady własnego narodu. Wraz tymczasem z końcem zimnej wojny plus upadkiem żelaznej kurtyny, położenie zmieniła się w środku ten sposób, że 8 kolejnych państw dokonało przedtem prób atomowych, i powyżej opracowaniem tego typu broni pracuje poprzednio co w żadnym razie 25 kolejnych krajów.[3]. Wraz ze wzrastająca prolifercją broni jądrowej zasada racjonalności sukcesywnie traci osobisty plus uwiarygadniający potencjalnego przeciwnika, bowiem w środku większej grupie istnieje też większe ryzykowny krok nieobliczalności przywódców. Nie bez znaczenia też jest fakt, że MAD de facto zezwala państwom silniejszym poczynić konwencjonalnego ataku na państwa mniejsze – wobec pewności, że nie chcąc przedsięwziąć starcia jądrowego, państwo identycznie silne, nie włączy się do konfliktu konwencjonalnego w środku obronie słabszego.