W realizacji w taki sposób w szerokim zakresie zakrojonego programu militarnego, uczestniczą wszystkie gałęzie amerykańskiej gospodarki także instytuty naukowe z najsłynniejszymi do wnętrza tym zakresie Sandia National Laboratories, Los Alamos National Laboratory, Lawrence Livermore National Laboratory plus Massachusetts Institute of Technology (MIT), w środku tym owszem wszystkie największe amerykańskie koncerny zbrojeniowe: Boeing, Lockheed Martin, Northrop Grumman, Raytheon, Pratt & Whitney, General Electric, oznacza to General Dynamics plus ich laboratoria. Większość prac naukowo-badawczych i konstrukcyjnych prowadzonych jest równolegle wskroś wiele przedsiębiorstw, wobec czym jeden z największych koncernów – w środku drodze konkursu – otrzymuje do wypełnienia rolę wykonawcy wiodącego (general contractor). Przykładowo, w środku programie naziemnego pocisku antybalistycznego GBI wykonawcą wiodącym, integratorem systemu jest Boeing, ale rakietę nośną OBV dostarcza Orbital Sciences Corporation, bojową głowicę kinetyczna EKV Raytheon, systemy kontroli również zarządzania walką – Northrop Grumman, zaś bazy tych pocisków buduje jedna z największych na świecie firm budowlanych Bechtel. Przedstawiony podzial zadań nie jest w rzeczy samej solidny także dotyczy jedynie pocisku GBI. W przypadku pocisku KEI, integratorem systemu wybrany został Northrop Grumman. Przy poszczególnych projektach wykonawcy rywalizują ze sobą oferowanymi na wskroś siebie konstrukcjami, również w ten sposób – trzymając sie przykładu pocisku GBI, faworytem wewnątrz konkursie na rakietę nośną był Lockheed Martin ze swoja konstrukcją typu COTS (Commercial Off-the-Shelf) BV-Plus (Booster Vehicle – Plus). Jednakże nieszczęśliwa szereg wypadków prowadząca do śmierci człowieka z powodu eksplozji paliwa do wnętrza zakładach Pratt & Whitney (dostarczających tej konstrukcji silniki) dodatkowo parę awarii BV-Plus w środku trakcie testów, spowodowały że MDA wybrała dostawcą Orbital Sciences Corp. oraz jej rakietę nośną OBV. Podobnie zacieta rywalizacja toczyła się pośród dostawcami w najwyższym stopniu newralgicznego elementu całego systemu GBI – egzoatmosferycznej głowicy kinetycznej EKV. Do konkursu do wnętrza tym zakresie stanęły Martin Marietta (aktualnie Lockheed Martin), Hughes Missiles (aktualnie Raytheon) także Rockwell (aktualnie Boeing). Spośród prototypów tych przedsiębiorstw wybrane zostało urządzenie Raytheona również ledwo ono uczestniczy wewnątrz dalszym rozwoju pocisku.