Wywołany efektem psychologicznym radzieckiego Sputnika 1 plan antybalistyczny popierany na pociskach rakietowych Nike-Zeus
Opracowano więc szyk rakiet dalekiego zasięgu Nike-Zeus, zdolnych wewnątrz
założeniu tępić nadlatujące powyżej
Stany Zjednoczone Ameryki Północnej Zjednoczone radzieckie pociski balistyczne dalekiego zasięgu ICBM, które za sprawą
wyposażeniu ich w środku głowice atomowe umieszczać
miały na drodze ICBM zaporę ogniową (ang. firewall) w środku stratosferze. Program Nike-Zeus z jednej strony, spotkał się ze – z drugiej strony słusznymi w środku owym czasie – tezami prezydenta Johna F. Kennedyego z drugiej, o amerykańskim zapóźnieniu wewnątrz
technologiach rakietowych (missile gap). W 1966 r. opracowano plan Sentinel przewidujący umieszczenie
systemów antybalistycznych w środku pobliżu wielkich miast. Powstać miało dwadzieścia pięć baz pocisków zaopatrzonych wewnątrz
pociski z głowicą nuklearną, zdolne rujnować wrogie pociski ICBM do wnętrza górnych warstwach atmosfery. Wbrew oczekiwaniom jednak, oddźwięk ludności na tego rodzaju projekt
była skrajnie negatywna. Większość społeczeństwa nie wyobrażała sobie skoro
życia w środku bezpośrednim sąsiedztwie baz pocisków z głowicami nuklearnymi. Spowodowało to istotna modyfikację założeń systemu antybalistycznego dodatkowo wstęp
systemu Safeguard.